Anna Rusowicz

Anna Rusowicz. Rodzina, dzieciństwo i droga do muzyki

Anna Rusowicz urodziła się 28 marca 1983 roku w Bydgoszczy. Jest córką dwojga znanych artystów związanych z polskim bigbitem – wokalistki Ady Rusowicz i muzyka Wojciecha Kordy, występującego wcześniej w zespole Niebiesko-Czarni. Muzyka była więc obecna w jej rodzinnej historii jeszcze przed jej narodzinami.

Dzieciństwo przyszłej wokalistki zostało jednak naznaczone tragedią. Ada Rusowicz zginęła w wypadku samochodowym, gdy jej córka miała siedem lat. Annę wychowywali później ciotka i wujek. Dorastała między innymi w Dzierzgoniu, a następnie w Bydgoszczy. W dorosłym życiu przyjęła nazwisko matki, rezygnując z nazwiska Kędziora, które nosiła po ojcu.

Początkowo nie planowała kariery scenicznej. Rozpoczęła studia farmaceutyczne, ale z czasem zdecydowała się zmienić kierunek. Ostatecznie ukończyła psychologię. Dopiero podczas studiów coraz poważniej zaczęła myśleć o muzyce i szukać dla siebie miejsca na scenie.

Dezire i pierwsze doświadczenia sceniczne

Jednym z pierwszych ważnych etapów jej kariery była współpraca z zespołem Dezire, którego wokalistką pozostawała w latach 2005–2007. Z grupą nagrała album „Pięć smaków”, utrzymany w stylistyce znacznie bliższej współczesnemu popowi niż muzyce, z którą później zaczęto ją kojarzyć.

W 2006 roku Dezire wystąpiło z piosenką „Good Girl” w koncercie „Piosenka dla Europy”, czyli polskich eliminacjach do Konkursu Piosenki Eurowizji.

To właśnie w Dezire poznała perkusistę Huberta Gasiula, który został później jej mężem. Wokalistka przeprowadziła się wówczas do Warszawy, a muzyka zaczęła stopniowo zajmować w jej życiu coraz ważniejsze miejsce. Do rozpoczęcia solowej kariery brakowało jednak jeszcze kilku lat i decyzji o zmierzeniu się z twórczością Ady Rusowicz.

„Mój big-bit”. Anna Rusowicz sięga po piosenki mamy

Przełom nastąpił w 2011 roku. Podczas Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu Anna Rusowicz wykonała utwory z repertuaru swojej mamy, wśród nich „Nie pukaj do moich drzwi”, „Duży błąd”, „Hej, dziewczyno, hej” oraz „Za daleko mieszkasz, miły”. Występ zwrócił uwagę publiczności i stał się początkiem solowego etapu jej kariery.

Kilka miesięcy później ukazał się album „Mój big-bit”. Na płycie znalazły się zarówno nowe interpretacje piosenek śpiewanych niegdyś przez Adę Rusowicz, jak i premierowe kompozycje. Artystka świadomie nawiązywała wówczas do estetyki lat 60. – nie tylko poprzez muzykę, ale również stroje, makijaż i sposób poruszania się na scenie.

Nie chodziło jednak wyłącznie o odtworzenie dawnego stylu. Powrót do piosenek mamy miał dla wokalistki osobisty charakter i pozwolił jej uporządkować część rodzinnej historii. Rusowicz podkreślała, że dopiero jako dorosła osoba była gotowa zmierzyć się z tym repertuarem i wykonać go na własnych warunkach.

„Mój big-bit” otworzył przed nią drzwi do solowej kariery, ale artystka nie chciała na stałe pozostać jedynie kontynuatorką twórczości Ady Rusowicz. Już na następnej płycie zaczęła wyraźniej zaznaczać własną muzyczną tożsamość.

Anna Rusowicz. Od „Genesis” do „Dziewczyny słońca”

W 2013 roku ukazał się album „Genesis”, złożony z premierowych utworów. Producentem materiału został Piotr „Emade” Waglewski. Brzmienie płyty było cięższe i bardziej surowe niż na debiucie. Bigbit ustąpił miejsca psychodelicznemu blues-rockowi, gitarowym riffom oraz inspiracjom zespołami działającymi na przełomie lat 60. i 70.

Kolejnym wydawnictwem było „RetroNarodzenie” z 2016 roku. Anna Rusowicz przygotowała na nim autorskie, rock’n’rollowe pastorałki utrzymane w stylistyce retro. Do udziału w nagraniach zaprosiła między innymi Adama Nowaka, Artura Andrusa i Natalię Niemen. Album pokazywał, że dawne brzmienia mogą być dla niej punktem wyjścia także przy realizowaniu mniej oczywistych projektów.

W 2019 roku artystka wydała „Przebudzenie”. Inspiracją do powstania materiału była jej podróż do Nowego Orleanu – miasta kojarzonego z jazzem, bluesem, soulem i początkami muzyki rozrywkowej. Na albumie pojawiły się rozbudowane partie instrumentów dętych, funkowy rytm oraz bardziej energetyczne aranżacje. Płytę promował między innymi singiel „Przebudzenie”.

Następny rozdział przyniosła „Dziewczyna słońca”, wydana w 2024 roku. Anna Rusowicz ponownie sięgnęła do muzycznego bogactwa hippisowskiej epoki, ale połączyła je z soulem, rhythm and bluesem, jazzem, popem i gitarowym rockiem. Album promowały utwory „Tobie”, „Ciebie kochać chcę”, nagrany z Kubą Badachem, „Co się stało z naszą miłością”, „Plan na miłość”, „Naiwna” oraz „Wyśniony”.

Kolejne płyty Rusowicz pokazują, jak szeroko można interpretować tradycję brzmienia lat 60. i 70. Raz punktem odniesienia jest polski bigbit, innym razem amerykański soul, psychodeliczny rock, blues albo jazz. W centrum pozostaje charakterystyczny głos wokalistki oraz kompozycje budowane z myślą o wykonywaniu ich na żywo i interakcji z publicznością.

„Diwy Polskiej Estrady”. Anna Rusowicz w recitalu polskich wokalistek

W recitalu „Diwy Polskiej Estrady” Anna Rusowicz sięga po piosenki artystek, które odegrały ważną rolę w historii polskiej muzyki popularnej. W programie znajdują się utwory z repertuaru Ady Rusowicz, Anny German, Ireny Santor, Anny Jantar i Nataszy Zylskiej.

Koncert ma kameralną formę, dzięki której na pierwszym planie pozostają głos, tekst oraz emocje. Annie Rusowicz towarzyszy przy fortepianie jazzowym pianista i kompozytor Rafał Stępień. Wydarzenie prowadzi Paweł Sztompke, wieloletni dziennikarz muzyczny Polskiego Radia.

Znane przeboje otrzymują podczas recitalu nowe aranżacje, ale zachowują melodie i emocje, dzięki którym od lat są obecne w pamięci słuchaczy. Anna Rusowicz nie próbuje kopiować swoich poprzedniczek. Wykorzystuje własną barwę głosu i sceniczne doświadczenie, by opowiedzieć te piosenki z osobistej perspektywy.

Sprawdź repertuar, zakup bilet i wybierz się na „Diwy Polskiej Estrady” z rodziną, przyjaciółmi albo sam. Spędź wieczór z Anną Rusowicz, Rafałem Stępniem oraz ponadczasowymi piosenkami najważniejszych polskich wokalistek. To jeden z momentów, gdy stare brzmienia potrafią stworzyć nowe wspomnienia. Nie możesz tego przegapić.